و نيز از آن حضرت مروىّ است كه هر كه : « بميرد تمام مىشود عملى كه مىكرد مگر مرابطه در راه خدا كه عمل او دايمى است تا قيامت » « 1 » . و نيز مروى است از آن حضرت كه : « دو چشم است در روز قيامت كه آتش جهنم به او نمىرسد ، يكى چشمى كه از خوف خدا گريد ، ديگر چشمى كه شب بيدار باشد تا حراست از راه خدا نمايد » « 2 » . و نيز از آن حضرت مروى است كه : « رباط يك شب در راه خدا افضل است از نماز هزار شب كه روزه گرفته شود در روز آن » « 3 » . و نيز احاديث بسيار در فضيلت آن وارد است كه اين وجيزه را گنجايش ايراد نيست و مراتب فضيلت آن متفاوت است چنان كه مرابطه به نفس و مال و عيال افضل اقسام است و پس از آن به نفس ، به مال تنها ، مانند بنده و اسب و شتر و امثال آن . و كسى كه اجير گيرد يا مهيا كند براى مرابطين بعض خدمتگزاران يا بندگان يا چهارپايان يا به بذل نفقه و اعطاى اسلاح و مانند آن اعانت مرابطين نمايد اجر عظيم خواهد داشت . و اگر كسى در آن شريك ديگرى باشد در ثواب آن نيز شريك و سهيم است ، و هر چه از سلاح و مانند آن كه به صفت بهتر و به قيمت گرانتر و به نفع و عدد بيشتر باشد فضيلت آن زيادتر خواهد بود . و هر سر حدّى كه خطر آن بيشتر و خوف آن از كفار شديدتر باشد رباط در آن افضل است و هر چه احتياج به آن زيادتر باشد فضيلتش زيادتر خواهد بود و هر قدر از حال

--> ( 1 ) . ر . ك . مستدرك الوسائل ، ج 11 ، ص 28 ، ح 12348 . ( 2 ) . عوالى الل‌آلى ، ج 3 ، ص 183 . ( 3 ) . همان .